بچهها، تا حالا شده یکی بدون اجازه بیاد تو اتاقتون؟ یا وقتی دارین نقاشی میکشین، بیاد بگه: «چی میکشی؟ بده منم بکشم!» خب، اینجور وقتها آدم دلش میخواد بگه: «اینجا جای منه! دست بهش نزن!»
حالا یه داستان خندهدار براتون دارم. یه روز، خواهر کوچیکم گوشیمو برداشت، بدون اجازه! بله، گوشیم! بعد با یه خونسردی خاص، داشت عکسهامو نگاه میکرد و میپرسید: «این کیه؟ اینجا کجاست؟» منم گفتم: «خب، کی گفت تو فضانوردی؟ چرا تو فضاهای خصوصی من پرسه میزنی؟»
اما، حالا میخوام چند جمله با مامان باباها حرف بزنم.
عزیزای بزرگتر، ما بچهها هم دایرهی خودمون رو داریم، اسمش حریم شخصیه. دوست داریم که وسایلمون، اتاقمون، حتی افکارمون برای خودمون باشه. ولی این یعنی شما اجازه ندارید تو حریم ما سر بزنید؟ نه! اصلاً! چون شما نگهبان این حریم هستید. ما دوست داریم حریممون رو داشته باشیم، ولی در کنار نگاه و راهنمایی شما.
یه جملهی قشنگ میگه: «احترام به حریم شخصی یعنی یاد دادن مسئولیتپذیری.» اگر شما به ما این فضا رو بدید که تو دایرهی خودمون فکر کنیم، تصمیم بگیریم، اشتباه کنیم و یاد بگیریم، اون وقت میتونیم آدمای مسئولیتپذیری بشیم.
بچهها، حواستون باشه! حریم شخصی یعنی یه جای امن که ما توش بزرگ میشیم، ولی این امنیت رو مامان و بابا با کمکشون میسازن. پس اگه یه وقت مامان یا بابا خواستن بدونن تو گوشیمون چه خبره یا تو اتاقمون چی کار میکنیم، با مهربونی بگیم: «من دایرهام رو دوست دارم، ولی خوشحالم که شما نگهبانش هستید.»
حالا هرکی موافقه، دستاشو بالا بگیره و بگه: «اینجا جای منه، ولی با نگاه مهربون مامان بابا!»
ارتباط با گروه آموزشی فرکانس
جهت مشاوره، یادگیری تکنیکهای بیشتر و شرکت در دورههای آموزشی در ردههای سنی کودک، نوجوان و بزرگسال با ما تماس بگیرید:
09334333223 و 09126903024 (مهدی ابراهیمی و یاشار قدیری)